Carina, 18 juni 2006
Aruba , Oranjestad

Weer thuis...

Zo ik ben weer thuis, in Nederland.
Drie weken alweer maar ik had bij thuiskomst geen zin meer. In niets. Niet in het afsluiten van de online verhalen, niet in het thuis zijn, niet in het naar bed gaan, niet in het opstaan, niet in school. In niets. Het was 2 weken wennen geblazen en toen liep alles weer zoals het moest.

Superdrukke weken gehad. Ik vond het prachtig om iedereen weer te zien. Bij aankomst op Schiphol stond daar al een welkomscommite van 15 man. Mijn gezin en Stefans familie. Prachtig! Stefan zelf kon ik s'avonds pas zien helaas want die moest natuurlijk volleyballen. Een week daarna zijn Harald Jan en Marjolijn getrouwd, dat was een geweldige dag. Ik kan het wel gaan omschrijven maar dat was echt iets waar je gewoon bij had moeten zijn. Als aandenken hebben we, als bruidsmeisjes, een prachtige armband gekregen waar in de datum en hun namen staan gegrafeerd. Het weekend na de bruiloft waren mijn ouders 25 jaar getrouwd. Opnieuw feest. We zijn met het hele gezin en aanhang een weekend naar Kijkduin geweest, ook beregezellig natuurlijk. Inmiddels was het WK al in volle gang en NL heeft zich inmiddels weten te plaatsen voor de 2e ronde in het toernooi. Jeu!!

Ik heb mijn schoolspullen ingeleverd, daar ben ik gelukkig van af. Donderdag as. heb ik mijn afstudeergesprek dus dan zullen we eens kijken wat ze op de ALO van me vinden. Als laatste ben ik nog aan het solliciteren en dat gaat erg leuk. Woensdag as. zal ik voor een tweede gesprek naar Achmea Health en dan zien we wel wat het wordt. Poco poco he. Ik mis Aruba wel eens maar in Nederland vermaak ik mij voorlopig prima.

Aruba was een prachtige tijd, veel gezien, veel meegemaakt en een aantal leuke mensen leren kennen. Wat ik niet zal vergeten is hoe makkelijk het eigenlijk is om de stap te maken naar bijvoorbeeld Aruba om daar een paar jaren rond te hangen en een heerlijk leven te leiden. Dus als iemand dat wat lijkt.. DOEN! Vooral doen en niet laten. De grootste les die ik heb geleerd is dat je verantwoordelijk bent voor je eigen geluk, je moet er zelf iets van maken want als je binnen blijft zitten dan blijf je alleen, het komt je niet aanwaaien.
En als laatste... zon, zee en strand zijn zeker niet de ultieme gelukmakers want dat zijn de mensen die van je houden. Het thuisfront, je familie, je vrienden, je kennissen en zelfs de mensen voor wie je een blokje om zou willen lopen. Zij geven kleur aan je leven en voorlopig wil ik even niet meer zonder ze!

Bedankt voor al jullie berichten iedere keer, jullie interesse bij thuiskomst en jullie vriendschappen. Bedankt voor alles.

Liefs Carina

Carina in Aruba bellen kan nu véél goedkoper met HalloBuitenland.nl